Ten zarzut najczęściej pada w formie pytania.
Jak można wydawać pieniądze na zachowanie samego siebie, gdy inni ludzie potrzebują pomocy już teraz?
To nie jest głupi zarzut.
Nie odpowiada na niego jednak stwierdzenie, że przetrwanie jest szlachetne, ani to, że każdy ma prawo wydawać swoje pieniądze, jak chce.
Obie odpowiedzi omijają trudniejszą sprawę.
Czego ta decyzja wymaga od innych i jakie obowiązki może na nich nałożyć?
Kto poniósłby ten ciężar?
Plan biostazy może nakładać realne obciążenia na innych.
Bliska osoba może zostać zmuszona do wykonania telefonu alarmowego w czasie żałoby. Krewni mogą stanąć przed koniecznością wyjaśnienia nietypowej decyzji personelowi medycznemu lub zakładowi pogrzebowemu.
Jeśli decyzję ukrywano do ostatnich chwil, rodzina może zostać z konfliktem, którego dało się uniknąć.
Nie powinna jednak zostać obciążona organizacją całego przedsięwzięcia.
Tomorrow.bio oraz jego lokalni partnerzy odpowiadają za krioprezerwację, dokumentację i transport. Członek dostarcza wymagane dokumenty oraz aktualizuje dane kontaktowe na wypadek sytuacji nagłej.
To rozróżnienie ma znaczenie.
Rodzina członka może uczestniczyć w tym procesie, lecz nie powinna ustalać transportu, negocjować procedury ani po śmierci prawnej szukać środków na jej sfinansowanie.
Prywatne życzenie staje się egoistyczne wtedy, gdy możliwe do uniknięcia koszty po cichu przerzuca się na innych.
Przygotowanie nie usunie żałoby ani niezgody.
Może jednak ograniczyć niepotrzebne obowiązki wynikające z planu niedofinansowanego, ukrywanego przed bliskimi lub wewnętrznie niespójnego.
Ważne dokumenty, które warto zachować wyjaśnia, jakie dokumenty musi dostarczyć członek i co koordynuje Tomorrow.bio.
Te pieniądze mogłyby pójść gdzie indziej
Ta część zarzutu jest prawdziwa.
Pieniądze wydane na członkostwo, składki ubezpieczeniowe czy bezpośrednie finansowanie nie mogą jednocześnie pokryć potrzeb rodziny, opieki zdrowotnej, działalności charytatywnej ani emerytury.
Sytuacja wygląda inaczej, gdy większość finansowania pochodzi z ubezpieczenia, ale nie znika przez to koszt składek ani związany z nimi koszt alternatywny.
Nie ma tu prostego moralnego rozstrzygnięcia.
Inaczej należy ocenić rodzica zaniedbującego bieżące potrzeby dziecka, a inaczej osobę, która opłaca przystępną składkę dopiero po wywiązaniu się z takich obowiązków.
Wspólne gospodarstwo domowe również zmienia obraz. To, że życzenie jest osobiste, nie oznacza, że budżet jest wyłącznie prywatny.
Ktoś inny może nie mieć nikogo na utrzymaniu ani wspólnego budżetu z partnerem lub rodziną.
Dlatego rzeczywisty sposób finansowania ma większe znaczenie niż nagłówkowa cena procedury.
Nie należy porównywać biostazy z nierealistyczną wizją, w której te same pieniądze wystarczają na wszystkie potrzeby jednocześnie.
Należy raczej porównać biostazę z tym, na co dana osoba przeznaczyłaby te euro, gdyby z niej zrezygnowała.
Alternatywą może być większe zabezpieczenie finansowe rodziny albo wsparcie skutecznie działającej organizacji charytatywnej. Może być nią też większy samochód, więcej podróży albo pieniądze, które i tak zostałyby nienaruszone.
Różne alternatywy prowadzą do różnych odpowiedzi etycznych.
Ogólne metody finansowania wyjaśnia, jak wiek, stan zdrowia i wybrany sposób finansowania mogą znacząco wpłynąć na obecny koszt.
Narzędzie praktyczne w szczegółach
Interaktywne narzędzie pomaga zbadać pytanie poruszone w tym artykule.
Wczytywanie narzędzia interaktywnego...
Chęć życia nie jest egoizmem
Troska o samego siebie nie jest tym samym co egoizm.
Ludzie poddają się leczeniu, chronią zdrowie i planują starość między innymi dlatego, że ich własne dalsze życie ma dla nich wartość.
Biostaza przenosi tę troskę w sferę znacznie większej niepewności.
Ta niepewność zasługuje na dokładne zbadanie. Sama chęć dalszego życia nie powinna budzić wstydu tylko dlatego, że dotyczy własnej osoby.
Nie trzeba też przedstawiać tej decyzji jako daru dla cywilizacji.
Osoba przywrócona w przyszłości do życia może posiadać cenną wiedzę. Może również wymagać rozległej opieki. Żadnego z tych scenariuszy nie da się przewidzieć na podstawie obecnej wiedzy.
Uzasadnienie etyczne powinno być przekonujące także bez odwoływania się do hipotetycznych przyszłych korzyści.
Może opierać się na skromniejszym założeniu: dla dorosłego człowieka wartość mogą mieć jego własne przyszłe doświadczenia.
Ta wartość nie tworzy nieograniczonego prawa do pieniędzy, pracy czy zgody kogokolwiek innego.
Wyjaśnia jednak, dlaczego wybór samego siebie nie jest automatycznie wyborem wbrew wszystkim innym.
Zapytaj, czy plan jest sprawiedliwy
Warto zapytać, czy osoby na utrzymaniu pozostają zabezpieczone.
Warto zapytać, czy plan ma zapewnione finansowanie, czy rodzina rozumie swoją ograniczoną rolę oraz czy nikt nie jest zmuszany do udziału w nim.
Warto zapytać, co te wydatki zastępują.
Te pytania mogą ujawnić niesprawiedliwe rozwiązanie. Słowo „egoizm” często niczego nie ujawnia.
Również oskarżenie o egoizm może stać się formą nacisku.
Rodzina może szczerze sprzeciwiać się krionice. Jej obawy zasługują na uwagę, ale nie dają jej prawa do decydowania o ciele ani wartościach innej dorosłej osoby.
Odwrotna sytuacja jest równie ważna.
Członek nie powinien oczekiwać od bliskich dowodów miłości w postaci poparcia dla planu, wpłacania pieniędzy ani przystępowania do programu.
Niektórzy ludzie chcą kontynuować życie wraz z partnerem. Inni wybierają samotną drogę. Żadne z tych doświadczeń nie stanowi uniwersalnego argumentu moralnego.
Zgoda działa w obie strony.
Biostaza jako akt miłości pokazuje, że troska o siebie, miłość rodzinna i chęć wspólnego kontynuowania życia mogą się przenikać, nie będąc tym samym.
Biostazę można zorganizować w sposób egoistyczny.
Można ją też zorganizować odpowiedzialnie, z zapewnionym finansowaniem, uczciwą komunikacją i troską o wszystkich, których dotyczy.
Ocena moralna zależy mniej od samej chęci przetrwania, a bardziej od tego, czego w związku z tym planem wymaga się od innych.
W skrócie: Chęć zachowania własnego życia nie jest z definicji egoizmem. Staje się niesprawiedliwa, gdy plan zaniedbuje osoby na utrzymaniu, nie ma zapewnionego finansowania albo przerzuca na innych koszty i obowiązki, którym można było zapobiec.
Warto również przeczytać