Decyzja w samotności

Wybór krioprezerwacji zwykle oznacza decyzję inną niż decyzje podejmowane przez większość osób z naszego otoczenia. Wiąże się to ze szczególnymi trudnościami psychologicznymi, innymi niż wątpliwości natury technicznej czy ekonomicznej. Chodzi o decyzję, której rodzina może nie zrozumieć, z której znajomi mogą się śmiać i która już teraz niesie ze sobą realne koszty społeczne. Wybór ten zmusza również do uczciwego zbadania własnych motywacji: czy to ucieczka od śmierci, czy dążenie do czegoś innego? Czy jest to egoizm, czy może samo takie ujęcie problemu jest błędne? Pojawia się też trudne pytanie o ciągłość własnej tożsamości: jeśli procedura się powiedzie, można obudzić się w świecie, w którym nie ma już nikogo bliskiego. Rozważenie tych kwestii może pomóc oswoić się z perspektywą samotności i ocenić, czy jest to decyzja podejmowana autentycznie, we własnym imieniu, niezależnie od aprobaty innych i presji, by postępować jak większość.