Kwota rzędu 200 000 euro budzi zwykle dwie reakcje. Albo to zawyżona cena za coś prostego, albo naturalna cena czegoś egzotycznego.
Żadna z tych reakcji nie wytrzymuje konfrontacji ze szczegółowym, publicznie dostępnym zestawieniem kosztów.
Poniżej wyjaśniamy, z czego naprawdę składa się ta opłata, która jej część jest największa i czemu trudno ją obniżyć.
Opłata dzieli się na dwie nierówne części
Dla członków zabezpieczenie całego ciała kosztuje 200 000 euro. Na tę kwotę składa się 80 000 euro za procedurę i 120 000 euro za przechowywanie.
Dla członków zabezpieczenie samego mózgu kosztuje 75 000 euro: 60 000 za procedurę i 15 000 za przechowywanie.
W przypadku zabezpieczenia całego ciała większa część opłaty nie pokrywa procedury medycznej. To koszt przechowywania przez kolejne lata po zakończeniu procedury.
Osoby niebędące członkami płacą odpowiednio 230 000 euro za zabezpieczenie całego ciała i 115 000 euro za zabezpieczenie samego mózgu. Porównanie obu opcji pokazuje pełne koszty każdego z nich.
Strona proceduralna, pozycja po pozycji
Kwota 80 000 euro za procedurę zabezpieczenia całego ciała obejmuje siedem pozycji wyszczególnionych na publicznej stronie z kosztami.
- Materiały i środki zużywalne: 8 000 euro
- Praca przy krioprotekcji: 22 000 euro
- Proporcjonalny udział w kosztach sprzętu: 10 000 euro
- Transport: 10 000 euro
- Schładzanie: 10 000 euro
- Kontrola jakości: 7 500 euro
- Prace związane ze schładzaniem, kontrolą jakości i przechowywaniem: 12 500 euro
Największą pojedynczą pozycją jest praca przy perfuzji krioprotekcyjnej, czyli zabiegu chirurgicznym wykonywanym przez wyszkolony zespół pod presją czasu.
Cztery z siedmiu pozycji są tańsze w przypadku zabezpieczenia samego mózgu: transport, schładzanie, kontrola jakości oraz związane z tym prace. Pozostałe trzy kosztują tyle samo w obu przypadkach.
Przechowywanie jest elementem opłaty bez określonego terminu zakończenia
Kwota 120 000 euro za przechowywanie jest trudna do wyceny, ponieważ dotyczy usługi bez z góry określonego końca.
Po witryfikacji pacjent pozostaje w temperaturze −196 °C tak długo, jak będzie to konieczne. Należy regularnie uzupełniać ciekły azot, monitorować dewary i utrzymywać obiekt w stałej gotowości.
Te pieniądze wpłacane są jednorazowo, w całości, w chwili zabezpieczenia. Nie są pobierane ponownie w kolejnych latach ani zatrzymywane przez spółkę prowadzącą działalność operacyjną.
Trafiają do Patient Care Foundation w Bazylei, podmiotu niezależnego od spółki operacyjnej, który zarządza środkami przeznaczonymi na długoterminową opiekę nad pacjentami. Środki funduszu są inwestowane konserwatywnie, a uzyskiwane z nich dochody pokrywają koszty utrzymania.
Środki finansowe i pacjenci są ulokowani w różnych miejscach. Środki są przechowywane w Bazylei, a pacjenci przebywają w placówce European Biostasis Foundation przeznaczonej do długoterminowego przechowywania w Rafz w Szwajcarii.
To rozdzielenie jest istotą całego rozwiązania. Gdyby fundusz przeznaczony na przechowywanie pozostawał wewnątrz firmy prowadzącej działalność operacyjną, jego sytuacja zależałaby od kondycji tej firmy, dlatego pytanie o to, co się stanie, jeśli dostawca usługi zbankrutuje, ma konkretną odpowiedź, a nie tylko wzruszenie ramion, i dlatego organizacja musi być zbudowana tak, by przetrwać dłużej niż ktokolwiek z jej ludzi.
Gotowość jest opłacana osobno
Jednego kosztu, którego czytelnik mógłby oczekiwać w tej opłacie, ona nie obejmuje.
Zespół pogotowia musi pozostawać w gotowości o każdej porze, ponieważ zgonu nie da się zaplanować. Zespoły stacjonują w Berlinie i w Rafz, a w Stanach Zjednoczonych w rejonie Nowego Jorku, na Florydzie i w Kalifornii. We Francji, Teksasie i Portland trwają przygotowania do uruchomienia zespołów. Zasięg obejmuje kontynentalną Europę oraz kontynentalną część USA.
W Europie karetka biostazy jest zarejestrowana jako pojazd pogrzebowy, co ułatwia jej przekraczanie granic bez zatrzymywania się na każdej z nich.
Gotowość zespołu jest finansowana ze składki członkowskiej, a nie z opłaty za zabezpieczenie. Dlatego składka członkowska wynosi 50 euro miesięcznie, niezależnie od tego, czy zespół kiedykolwiek zostanie wysłany do danej osoby.
To wyjaśnia też różnicę między członkami i osobami niebędącymi członkami. Osoba, która wcześniej nie była członkiem, wymaga uruchomienia przygotowanej infrastruktury od podstaw, a wyższa opłata pokrywa koszt takiego wdrożenia.
Dlaczego trudno obniżyć tę kwotę
Procedura nie ma drugiej szansy. Uszkodzenie niedokrwienne narasta od momentu zatrzymania serca, więc pracę wykonuje się raz, szybko i poprawnie, albo w ogóle. Dlatego procedura jest wyścigiem z postępującym niedokrwieniem i uszkodzeniem komórek, a niedokrwienie jest tym, co cała procedura ma za zadanie wyprzedzić.
Większość kosztów ma charakter stały i nie zależy od liczby pacjentów. Wyszkolony zespół, zaopatrzona karetka, sala do perfuzji i obiekt do przechowywania kosztują niemal tyle samo niezależnie od tego, czy obsługują pięćdziesięciu pacjentów, czy pięciuset.
Oznacza to, że kwota może spadać wraz ze skalą działania, a nie wskutek ograniczania kosztów. Większa liczba członków pozwala rozłożyć te same koszty stałe na więcej osób. Taki jest deklarowany cel organizacji.
Ważne zastrzeżenie: to uproszczony model wzrostu. Wizualizacja w uproszczony sposób przedstawia korzyści skali w modelu Tomorrow.bio. Nie uwzględnia złożoności operacyjnej, zmian regulacyjnych, rozwoju technologicznego, dynamiki rynku ani szczegółowych ograniczeń inżynieryjnych. Nie jest to biznesplan ani plan inżynieryjny.
Minimalny wymagany poziom finansowania dla każdego wariantu określają zasady minimalnych progów finansowania kriokonserwacji.
Co jest finansowane z własnych środków
Prawie nikt nie pokrywa 200 000 euro z oszczędności, a ten model finansowania nie wymaga tego od członków.
Każdego miesiąca z konta odchodzi składka członkowska i składka na ubezpieczenie. Większość członków dokonuje cesji praw z terminowej polisy na życie, aby świadczenie trafiło bezpośrednio do usługodawcy.
Dostępne są również inne formy finansowania, opisane w przejrzysty sposób. Odradzamy pozostawianie tej decyzji rodzinie, ponieważ finansowanie zabezpieczenia przez bliskich często zawodzi z przewidywalnych powodów.
Żadne z tych faktów nie zmienia tego, że kwota jest wysoka. Jest to poważne zobowiązanie finansowe i warto je oceniać na podstawie rzeczywistego podziału kosztów, a nie wyobrażeń na jego temat.
Jeśli cena nadal wydaje się barierą, warto przeczytać tekst poświęcony przekonaniu, że jest to opcja wyłącznie dla bogatych.
W skrócie: Cena obejmuje mobilizację specjalistycznego zespołu, krioprotekcję, transport i długoterminową opiekę kriogeniczną. Znaczna część środków na zabezpieczenie całego ciała pokrywa przechowywanie i opiekę nad pacjentem, a nie przychód firmy.
Więcej na ten temat