Większa część tego kodeksu przedstawia argumenty na rzecz krioniki jako metody. Ten artykuł dotyczy jej ograniczeń, ponieważ uczciwe przedstawienie tej procedury wymaga także omówienia sytuacji, w których nie może ona zadziałać. Krionika ma sens tylko wtedy, gdy zachowana została minimalna integralność biologiczna organizmu, a przede wszystkim mózgu. Teoretycznie zapisać może się każdy, jednak w praktyce zdarzają się sytuacje, w których zabezpieczenie nie jest możliwe albo jego jakość byłaby zbyt niska, by można było uznać je za właściwie przeprowadzoną procedurę.
Zbyt długi czas od śmierci
To najpoważniejsza przeszkoda. Zabezpieczenie musi rozpocząć się, gdy struktura mózgu jest jeszcze w dużej mierze zachowana, ponieważ po zatrzymaniu krążenia zaczyna ona szybko ulegać degradacji. Jest to wyścig z postępującym uszkodzeniem komórek, w którym liczy się szybkie działanie zespołu zabezpieczającego. W temperaturze pokojowej uszkodzenia narastają w ciągu kilku godzin, a po kilku dniach mogą stać się nieodwracalne, niszcząc informacje biologiczne, których zachowanie jest celem zabezpieczenia. Jeżeli po zgonie ciało zbyt długo pozostaje w wysokiej temperaturze, może dojść do nieodwracalnych uszkodzeń uniemożliwiających skuteczne zabezpieczenie.
Fizyczne zniszczenie mózgu
Krionika może ograniczać skutki niektórych uszkodzeń, ale nie jest w stanie odtworzyć fizycznie zniszczonej struktury, którą ma zachować. Poważny uraz, rozległe uszkodzenie mózgu, długotrwałe działanie ognia lub zaawansowany rozkład mogą bezpośrednio zniszczyć strukturę mózgu. Schłodzenie nie pozwoli zachować struktury, która została już utracona. Uszkodzenia innych części ciała mają zwykle mniejsze znaczenie niż uszkodzenia mózgu, ponieważ to w mózgu znajduje się biologiczny zapis cech tworzących pamięć i tożsamość osoby.
Wcześniejszy pochówek lub kremacja
Kremacja uniemożliwia krioprezerwację, ponieważ niszczy tkanki i nie pozostawia materiału, który można byłoby zabezpieczyć. Pochówek prowadzi do degradacji wolniej niż kremacja, ale również uniemożliwia osiągnięcie celu krioprezerwacji. Mikroorganizmy, wilgoć i upływ czasu szybko uszkadzają tkanki, a ekshumacja, nawet po krótkim czasie, nie przywróci ich do stanu pozwalającego na skuteczne zabezpieczenie. Po kremacji lub pochówku przeprowadzenie krioniki nie jest już możliwe. Pełna sekcja zwłok może stanowić podobną przeszkodę, choć z innych przyczyn. Mózg może zostać wyjęty i podzielony na fragmenty, a główne naczynia krwionośne przecięte. W takiej sytuacji nie ma nienaruszonego układu naczyniowego, przez który można podać krioprotektant, a tkanka schładzana bez jego użycia tworzy kryształy lodu zamiast ulegać witryfikacji.
Błąd, który można uniknąć: brak przygotowania
Opisane wyżej ograniczenia wynikają przede wszystkim z procesów fizycznych i biologicznych. To ograniczenie ma charakter logistyczny, a więc można mu w dużej mierze zapobiec. W praktyce brak przygotowania częściej uniemożliwia przeprowadzenie procedury niż dramatyczne zdarzenia. Jakość zabezpieczenia zależy od szybkości działania zespołu, a ta z kolei wymaga ustaleń dokonanych z odpowiednim wyprzedzeniem.
- Zapewnione finansowanie Wcześniej ustalony sposób finansowania pozwala rozpocząć procedurę bez zwłoki i bez oczekiwania na zgromadzenie środków.
- Przygotowane formalności Dokumenty prawne i medyczne przygotowane z wyprzedzeniem pozwalają zespołowi działać natychmiast po stwierdzeniu zgonu.
- Poinformowani bliscy Rodzina, opiekunowie i inne bliskie osoby powinny znać wolę pacjenta oraz wiedzieć, z kim należy się skontaktować. Może to przesądzić o szybkim zgłoszeniu i uniknięciu straty czasu.
- Widoczna informacja identyfikacyjna Bransoletka lub naszyjnik z informacją medyczną mogą przekazać ratownikom informację o woli pacjenta, zanim jego bliscy zostaną odnalezieni lub powiadomieni.
Zaniedbanie tych kwestii może sprawić, że nawet fizycznie możliwe zabezpieczenie nie dojdzie do skutku z przyczyn niezwiązanych z biologią.
W skrócie: krioprezerwacja może być niemożliwa po kremacji, pochówku, zaawansowanym rozkładzie lub poważnym uszkodzeniu mózgu. Wcześniejsze ustalenia pomagają ograniczyć opóźnienia formalne i organizacyjne, które mogłyby uniemożliwić przeprowadzenie procedury.
Narzędzie praktyczne w szczegółach
Interaktywne narzędzie pomaga zbadać pytanie poruszone w tym artykule.
Wczytywanie narzędzia interaktywnego...
Więcej informacji