Opłata za zabezpieczenie jest stała, ale koszt jego finansowania zależy przede wszystkim od wieku w chwili zawarcia umowy.
Ubezpieczyciel wycenia ryzyko związane z tym, kiedy nastąpi śmierć ubezpieczonego. Im młodszy i zdrowszy jest ubezpieczony w chwili zawarcia polisy, tym niższą składkę ubezpieczyciel może ustalić na cały okres ochrony.
Zabezpieczenie można sfinansować za pomocą dwóch rodzajów ubezpieczenia. Łatwo je pomylić, a rozwiązują różne problemy.
Terminowe ubezpieczenie na życie
Terminowe ubezpieczenie na życie zapewnia wypłatę świadczenia uposażonemu, jeżeli ubezpieczony umrze w okresie ochrony.
Ochrona rozpoczyna się w dniu, w którym polisa zaczyna obowiązywać. Jeżeli ubezpieczony umrze tydzień po podpisaniu umowy, uposażony otrzyma pełną sumę ubezpieczenia, tak samo jak w przypadku śmierci po trzydziestu latach obowiązywania polisy.
Terminowe polisy na życie często obowiązują do 65. roku życia, a niekiedy ochronę można przedłużyć do 85. roku życia. W takim przypadku składka wyraźnie rośnie, a ubezpieczyciel może odmówić przedłużenia, jeśli u ubezpieczonego rozwinęła się choroba przewlekła.
Ubezpieczenie terminowe nie ma części oszczędnościowej. Nie gromadzi środków do wypłaty, a jego podstawową funkcją jest wypłata świadczenia po śmierci ubezpieczonego.
Wysokość składki zależy od sumy ubezpieczenia, wieku, płci i stanu zdrowia ocenianego na podstawie ankiety medycznej. Niektóre wcześniej zdiagnozowane choroby nie są objęte ochroną. Po jej ustaleniu miesięczna składka pozostaje niezmienna do końca umowy.
Suma ubezpieczenia powinna pokrywać koszt zabezpieczenia: 200 000 euro za zabezpieczenie całego ciała lub 75 000 euro za zabezpieczenie samego mózgu. W obu przypadkach chodzi o stawkę dla członków. Obie kwoty podano w publicznie dostępnym cenniku.
Wiek jest czynnikiem, na który można wpłynąć
Zdrowy 25-latek może liczyć na składkę w wysokości około 20 do 30 euro miesięcznie za polisę terminową obejmującą zabezpieczenie całego ciała.
W wieku 45 lat taka sama ochrona kosztuje około 65 euro miesięcznie, czyli ponad dwa razy więcej. Choroby mogą podnieść składkę, a po przekroczeniu określonego poziomu ryzyka ubezpieczyciel może odmówić zawarcia umowy.
Członkostwo kosztuje 50 euro miesięcznie niezależnie od wieku. Ta kwota nie rośnie z czasem.
Koszt zwłoki rośnie wyłącznie dlatego, że wraz z wiekiem rośnie składka ubezpieczeniowa, co opisuje koszt zwłoki.
Można skorzystać z polisy oferowanej przez partnera lub wskazać własną polisę. W drugim przypadku należy wskazać Tomorrow Biostasis GmbH jako uposażonego, aby świadczenie zostało przeznaczone na zabezpieczenie, a nie trafiło do masy spadkowej.
Po dopełnieniu tej formalności finansowanie obejmuje cały proces: gotowość zespołu, transport, procedurę oraz przechowywanie w temperaturze -196 °C przez cały okres obowiązywania umowy terminowej.
Przerwa po zakończeniu okresu ubezpieczenia terminowego
Ubezpieczenie terminowe wygasa, dlatego trzeba z wyprzedzeniem zaplanować, co nastąpi po zakończeniu okresu ochrony.
Jeśli polisa wygaśnie za życia ubezpieczonego, finansowanie zabezpieczenia przestanie być zapewnione, a odnowienie ochrony będzie wymagało ponownej oceny ryzyka, uwzględniającej starszy wiek i aktualny stan zdrowia.
Ten problem może rozwiązać ubezpieczenie na całe życie.
Ubezpieczenie na całe życie
Ubezpieczenie na całe życie zawiera się bez określonego terminu wygaśnięcia. Świadczenie jest wypłacane niezależnie od momentu śmierci, ponieważ polisa nie wygasa po upływie określonego czasu. Składki pozostają na stałym poziomie.
Część każdej składki zwiększa wartość wykupu, która zwykle rośnie o 1 do 3 procent rocznie. Im dłużej trwa polisa, tym wyższa ta wartość. Potencjalne zyski są skromne, dlatego taka polisa słabo sprawdza się jako główne narzędzie oszczędzania. Warto uzupełnić ją innymi, zdywersyfikowanymi inwestycjami.
Kolejność decyzji ma większe znaczenie niż sam wybór. Polisa na całe życie z sumą ubezpieczenia wynoszącą 200 000 euro kosztuje kilka razy więcej niż porównywalna polisa terminowa, dlatego większość osób wybiera niższą sumę ubezpieczenia.
Gdyby ktoś kupił wyłącznie polisę na całe życie z niższą sumą ubezpieczenia i zmarł następnego dnia, nie mając ubezpieczenia terminowego, świadczenie nie pokryłoby opłaty za zabezpieczenie.
Połączenie obu polis ogranicza ich słabe strony: ubezpieczenie terminowe zapewnia relatywnie tanią ochronę w pierwszych dekadach, a ubezpieczenie na całe życie może przejąć finansowanie po wygaśnięciu ochrony terminowej.
Praktyczne kroki opisano w artykule „Jak ustalić metodę finansowania”, alternatywy przedstawiono w artykule „Ogólne metody finansowania”, a szerszą strategię omówiono w artykule „Zarządzanie majątkiem w kontekście zabezpieczenia kriogenicznego”.
W skrócie: Ubezpieczenie terminowe jest tańsze, ale wygasa. Ubezpieczenie na całe życie kosztuje więcej, ale może obowiązywać przez całe życie. Dobry plan finansowania powinien uwzględniać zarówno obecne ryzyko, jak i wzrost ryzyka w późniejszych latach życia.
Więcej do przeczytania