Krionika w Polsce
Temat 2.3

Nowoczesne procedury kriokonserwacji

Dla większości ludzi kriokonserwacja sprowadza się do prostej decyzji: zawrzeć umowę albo z niej zrezygnować. W praktyce jakość wykonania ma ogromne znaczenie, lecz można ją ocenić tylko wtedy, gdy rozumie się ograniczenia, którym podlega ta procedura. Praw fizyki i biologii nie da się nagiąć do ludzkich oczekiwań: uszkodzenia związane z niedokrwieniem postępują w określonym czasie, perfuzja wymaga inwazyjnego zabiegu, a transport w warunkach kriogenicznych może być trudny logistycznie. W tym artykule omawiamy konkretne procedury składające się na kriokonserwację, aby można było oceniać je merytorycznie, a nie traktować ich jako abstrakcyjnego pojęcia.

Pierwsza reakcja (zabezpieczenie i stabilizacja)Co dzieje się po śmierci biologicznej: zabezpieczenie, chłodzenie, wsparcie krążeniowo-oddechowe, leki, pomiary i przekazanie pacjenta do perfuzji krioprotekcyjnej.Zabieg chirurgiczny (perfuzja i krioprotekcja)Jak dostęp naczyniowy, wypłukanie krwi i stopniowa perfuzja krioprotektantem godzą ograniczenie lodu z toksycznością, stresem osmotycznym i nierównym rozprowadzeniem roztworu.Logistyka (formalności i transport)Tomorrow.bio i lokalni partnerzy pogrzebowi zajmują się dokumentacją, pozwoleniami i transportem do Szwajcarii. Po skompletowaniu dokumentów przewóz drogowy i lotniczy przebiega według ustalonych procedur, a nie stanowi obciążenia dla członka.Procedury kontroli jakości w biostazieJakość krioprezerwacji wymaga kilku uzupełniających się dowodów: chronologii przypadku, telemetrii perfuzji, znormalizowanej tomografii całego ciała, mikroskopii elektronowej próbek nerwowych pobranych za zgodą, danych z kontrolowanego wychładzania oraz podlegających kontroli zapisów długoterminowego przechowywania.Schładzanie do temperatur kriogenicznychTomorrow.bio stosuje chłodzenie kontrolowane komputerowo, wiele wewnętrznych termopar i protokół etapowy: szybkie schłodzenie w pobliżu przejścia w stan szklisty, wygrzewanie odprężające, a następnie spadek o około 1°C na godzinę do -196°C.How vitrification procedures developed over timeRozwój witryfikacji był możliwy dzięki postępom w chemii krioprotektantów, stopniowej perfuzji, kontroli tworzenia lodu, inżynierii cieplnej, odzyskiwaniu funkcji narządów, ogrzewaniu objętościowym i bezpośredniej ocenie struktury.Obiekt długoterminowego przechowywaniaObiekt EBF w Rafz łączy pasywne przechowywanie w ciekłym azocie z kontrolowanym schładzaniem, tomografią kriogeniczną, infrastrukturą badawczą, odrębnym finansowaniem pacjentów, szwajcarskim nadzorem fundacyjnym i możliwą do skontrolowania długoterminową działalnością.Klasyczny system przechowywania kriogenicznegoJak pasywne przechowywanie w ciekłym azocie łączy próżniowo izolowane dewary, cotygodniowe uzupełnianie, ciągły monitoring, zdublowane automatyczne systemy dolewania, zdalny nadzór i reakcję personelu.Nowoczesny system przechowywania kriogenicznego (ITS)Tomorrow.bio otrzymała pierwszy na świecie dewar ITS w rozmiarze przystosowanym do ludzkiego ciała. Trwają jego wielomiesięczne testy wydajności termicznej, zużycia azotu i zachowania w warunkach awarii, przed dopuszczeniem do użytku u pacjentów.Ocena narażenia niedokrwiennego w krionice (wskaźnik S-MIX)Jak S-MIX przelicza czas, temperaturę i historię wsparcia na szacowane narażenie niedokrwienne równoważne warunkom normotermicznym, wraz z metodą obliczeń, założeniami, zastosowaniami i ograniczeniami.