Temat 3.1
Umiłowanie życia i ciekawość świata
Czy pragnienie dalszego życia wydaje się Pani lub Panu czymś naturalnym, a nie dziwnym? Niektórzy naprawdę chcą zobaczyć, co będzie dalej, tak bardzo cenią życie, że chcieliby żyć dłużej, albo postrzegają niepewność dotyczącą dalekiej przyszłości jako coś interesującego, a nie groźnego. Inni nie odczuwają takiej potrzeby i to również jest w porządku. Przyjrzenie się motywom tej decyzji pozwala ocenić, czy krioprezerwacja jest zgodna z tym, jak Pani lub Pan naprawdę postrzega życie i swoje miejsce w świecie, a nie tylko z racjonalnymi argumentami.
Dla kogo jest biostaza?Biostaza nie jest przeznaczona wyłącznie dla optymistów ani futurystów. Jest dla ludzi, którzy potrafią uczciwie ocenić nieoszacowalną szansę, policzyć dzisiejszy koszt i mimo to nie chcą zamykać sobie tej drogi.Kto może zapisać się do biostazy?Do biostazy może kwalifikować się więcej osób, niż wynikałoby to z ich wieku, choroby, miejsca zamieszkania czy sytuacji finansowej. Najważniejsze jest jednak takie przygotowanie, które będzie działać również wtedy, gdy rzeczywiście okaże się potrzebne.O życiu, śmierci i przyszłościChęć dłuższego życia nie jest żądaniem nieśmiertelności. Czasem wynika po prostu ze spokojnego przekonania, że wartościowe życie nie powinno się kończyć, jeśli może trwać dalej.Dlaczego krioprezerwacja jest ostateczną przygodąPacjent nie może kierować tym procesem. To, co przemierza nieznane, to starannie zachowane roszczenie, podtrzymywane przez strukturę, instytucje i ludzi, którzy być może jeszcze nie istnieją.Biostasis jako akt miłościBiostaza może być wyrazem miłości do siebie, do dziecka albo do osoby, z którą pacjent chciałby się jeszcze spotkać. O miłości świadczy także uczciwe uznanie niepewności i uwzględnienie w planie wszystkich osób, których dotyczy decyzja.